Al vivir nun clima cálidu, acabei cogiéndo-y el gustu a les estaciones de transición. La mio estación favorita tien que ser la primavera, anque tamién me presta l’iviernu, yá que nun trai los efeutos horrorosos de la astenia primaveral. L’iviernu d’esti añu caracterizóse por ser lo contrario de la fatiga y la irritabilidá: ¡nun paré!

La mio llabor principal foi facer d’anfitrión pa un ensín de convidaos mientres el mes d’ochobre. Pasaron pela mio casa la mio hermana y la so pareya, lo que foi la escusa perfecta pa celebrar el so compromisu probando comida rica. Rhea fixo la so visita añal y pasamos munchu tiempu fuera xuntos, yá que l’añu pasáu tuvo que cuidame a mi y a la mio pierna rota. María tamién me visitó un finde, la oportunidá perfecta pa xuntar a los ex-Erretres y amosá-y más requexos del mio barriu.

Pero non solo fixi d’anfitrión, tamién fui convidáu al volar a Inglaterra nel mio vuelu fiable de Ryanair. El motivu principal del viaxe foi un conciertu de Lady Gaga, al que fui cola mio hermana. Foi una pasada, magar que llegué yo cansáu al estadiu. Menos mal que Gaga sabe que’l so públicu va faciéndose mayor y encargóse de que tol mundu tuviera un asientu pa sentase.

Pa rematar ochobre, decoré la mio casa pa Halloween. Nun ye un festexu que suela interesame, pero paez que cuanto más faes, más ganes tienes de facer entá más coses. Por eso entamé payares igual d’axetráu, cola sala apestando a calabaza quemada, too gracies a la cantidá ridícula de veles que-y metí…